2000-2004 : De Olympos beklimmen

Hoe groot was het verschil tussen de wedstrijden bij de junioren en de senioren? Was het moeilijk om je aan te passen?

Toen ik op mijn achttiende begon te studeren ben ik twee jaar gestopt met roeien. Daardoor was ik het wedstrijdgevoel wat kwijt. Toen ik in 2002 weer begon te roeien ben ik naar het WK min 23 jaar gegaan met Christophe Raes in dubbel. We zijn daar zesde geëindigd. De overschakeling naar het seniorenniveau viel dus nogal mee.

In 2003 moesten we ons selecteren voor de Olympische spelen in Athene en dat is toen nipt mislukt. Dat was de grootste ontgoocheling die ik heb meegemaakt op het hoogste niveau.

Hoe belangrijk was je overwinning in de Hollandbeker?

Op het nippertje had ik mij dan toch nog kunnen selecteren voor de Spelen in Athene. Daardoor kon ik de Hollandbeker zonder druk roeien. Ik heb een gokje gewaagd en ben er in de start als een gek vandoor gegaan. Ik heb mijn voorsprong net kunnen houden. Dat ik gewonnen heb van de toekomstige Olympische en Vice-Olympische kampioen, maakt die overwinning alleen nog mooier. Al had ik liever van hen gewonnen in Athene…

Wat is je het meest bijgebleven uit die periode?

Ik was in 2004 ernstig geblesseerd aan de rug en daardoor kwam het complete seizoen in gevaar. Dat ik mij op het laatste nippertje toch nog heb kunnen selecteren voor de spelen was een enorme opluchting. Over de halve finale die ik geroeid heb in Athene ben ik het meest tevreden. Aan de finale houd ik gemengde gevoelens over, omdat ik zo ver achter de winnaar aankwam.