Eerste ronde

Henley is een gekke wedstrijd. Eerst en vooral is de wedstrijd iets meer dan 2000 m, ten tweede roei je de wedstrijd per twee en mag de winnaar door naar de volgende ronde, en last but not least: het publiek is oer en oer Brits. De dames paraderen met lange jurken en grote hoeden en de heren zweten zich te pletter in hun blazers en das. En natuurlijk worden de wedstrijden om 4 uur stilgelegd voor een “tea break”.

Voor mijn eerste wedstrijd had ik een onbekende Britse clubroeier geloot. Hij is als een duivel gestart maar zakte al snel terug. Na een goede 500 m lag ik ruim voor en kon ik vrij rustig naar binnen peddelen. Bij de aankomst kreeg ik een gedistingeerd Brits applaus.

Morgen belooft een pittige dag te worden tegen Duncan Grant. Dit is de Nieuw Zeelandse wereldkampioen bij de lichtgewichten. Ik wil deze wedstrijd uiteraard winnen want er is maar 1 ding erger dan verliezen... dat is verliezen van een lichtgewicht.