Karapiro

We zijn een goeie week geleden in het land der schapen aangekomen, hoewel het een beetje tegenvalt. Hier op het noordeiland lopen er meer koeien rond.
We verblijven in een klein huisje op een drietal kilometer van het meer. We moeten voor onszelf zorgen en dat lukt aardig. Vooral omdat Harald onze kok is.
De Nieuw-Zeelanders hebben hier een prachtig centrum met botenpark, krachtzaal, kine-ruimte en wat kantoortjes. Het centrum wordt enkel voor de nationale ploeg gebruikt en ademt dan ook topsport uit. In België zouden we er nog een pak van kunnen leren.
In deze periode van het jaar werken we vooral aan onze basisconditie en roeitrainingen van 24 km zijn dan ook geen uitzondering. We gaan ook regelmatig fietsen. Er zitten een pak venijnige kuitenbijters in het parkoers. Ik val ‘s avonds dan ook als een blok in slaap.
Zondag hebben we Raglan bezocht, een surfstadje aan de westkust. Het uitzicht was echt adembenemend. Steile kliffen en geen enkele flatgebouw te bespeuren.
We blijven nog twee weken in ons hutje en dan vertrek ik naar Sydney. Hopelijk zie ik nog een Kiwi voor ik vertrek (en daarmee bedoel ik die vogel die niet kan vliegen).
Foto's kunt u hier bekijken: “Nieuw-Zeeland”.