Mr. Cockatoo

Mijn zes weekse stage Down Under zit er bijna op. De eerste vier weken heeft Christophe me vergezeld in Nieuw-Zeeland. We hebben vaak in dubbel getraind en hebben veel vooruitgang geboekt. Het was leuk om terug een compagnon in de boot te hebben.
Na die vier weken ben ik alleen verder getrokken naar Sydney. Het is een zalige stad met prachtige stranden. Ik heb er zelfs een vriend gemaakt: Mr. Cockatoo. Hij (of zij) komt bijna iedere dag bedelen om wat zonnebloempitten. Toch een aparte ervaring om een kaketoe in je achtertuin te hebben. Naast de toerist uithangen train ik ook nog wat. Mijn uitvalsbasis is Mosman Rowing Club en ik train hier in dubbel en vierkoppels. Mijn slagman Dan heeft zilver gewonnen in de vierkoppel dit WK, het is dus interessant wat trainingen af te werken met hem.
Verleden weekend ben ik teruggekeerd naar Nieuw-Zeeland voor een wedstrijd tegen Mahe. De wedstrijd was over vijf kilometer met normale start. Mahe en Nathan Cohen vlogen als raketten uit de startblokken. Ik kon dus niet anders dan volgen. De eerste 600 m gingen vlotjes maar daarna ontploften mijn benen en moest ik gas terugnemen. Mahe en Nathan hadden beiden heel wat wedstrijden achter de rug en hadden blijkbaar geen last van de verzuring. Na een kilometer of twee kwam ik terug in mijn ritme maar tegen dan was de wedstrijd verloren. Ondanks de mindere wedstrijd was het wel mooi om te zien hoe Nieuw-Zeelanders hun sporters steunen. Ik denk dat de ganse stad was uitgerukt om te supporteren voor Mahe en Nathan.
Nu geniet ik nog enkele daagjes van Sydney en zondag keer ik terug naar België. Het begint toch wat te kriebelen om weer thuis te zijn.