Tim pakt brons op de World Cupraces te Banoyles

Tim sloot zijn eerste World Cuptornooi van dit seizoen af meteen bronzen medaille, zijn tweede World Cupmedaille ooit (de vorige, ook brons, won hij in 2004 te Munchen). De Belgische skiffkampioen nam zich na zijn sprintnederlaag in de Olympische skiffinale voor om te werken aan zijn laatste 500m en de eerste resultaten daarvan waren in deze finale al duidelijk merkbaar. Tegen de Brit Alan Campbell viel weinig te beginnen, want die ging razendsnel van start, vooruit gestuwd door de prestaties van zijn landgenoten die alle vorige finales (zes!) evenveel keer beslag legden op het goud. Campbell, vijfde in Peking, opende dus het seizoen zoals vorig jaar met een zege in het eerste World Cuptornooi. In zijn spoor vochten Olympisch regerend kampioen Olaf Tufte (Noorwegen) en onze landgenoot een duel op het scherp van de snee uit. Tim lag na 500m tweede, halfweg nam Tufte de fakkel over en op 500m was het verschil amper een halve seconde. Wie zich dan zoals in Peking een vernietigend eindsprint van de Noorse krachtpatser had verwacht vergiste zich schromelijk. Die tempoversnelling kwam er wel, maar het weerwerk van Tim ook. De Bruggeling joeg de Olympische kampioen zo fel op dat beide skiffeurs nog erg dicht bij de Britse leider geraakten. Tim kwam wel nog naast Tufte, maar nog net niet voorbij. Hij strandde op een eervolle derde plaats op minder dan een bootlengte van de Noor en weet dus dat zijn trainingsarbeid loont, vooral omdat de weersomstandigheden, een vrij strakke tegen wind, helemaal niet in het voordeel van onze landgenoot waren.
Slokop van deze eerste World Cupregatta waren de Britten, die negen van de veertien gouden medailles voor hun rekening namen.

(Tekst William Defraigne)